วันพฤหัสบดีที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558

NC โรคจิต Chapter 8




                             NC Chapter 8



               “หึ อย่ามาปฏิเสธหน่อยเลยฉันรู้ว่านายต้องการฉัน”



               หลังงจากจบคำมาร์คจัดการประกบปากลงไปทันทีเรียวลิ้นหนาแลบเลียบริเวณกลีบปากจนมันวาวชื้นไปด้วยน้ำลาย ลิ้นหนาพยายามดุนดันเข้าไปด้านในโพลงปากแต่แบมแบมเม้มปากแน่นมาร์คจึงใช้มือลูบไล้โคนขาก่อนจะค่อยๆเลื่อนขึ้นมาบีบก้นนุ่มแรงๆทั้งสองข้างเพื่อให้อีกฝ่ายเปิดปาก



               “อ้ะ!..อื้อออ”แบมแบมอุทานออกมาเมื่อมีมือมาบีบก้นนุ่มแรงๆจนเผลอเปิดปากออกทำให้ลิ้นหนาดุนดันเข้าไปในโพลงปากก่อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มอย่างชำนาญ แบมแบมพยายามจะเอาลิ้นตนดันลิ้นที่เข้ามาเก็บความหวานออกแต่เหมือนยิ่งดันก็ยิ่งทำให้อีกฝ่ายอารมณ์พลุ่งพล่านมากกว่าเดิม มือขาวทุบแรงๆที่อกแกร่งเพราะรู้สึกหายใจไม่ออก 



               มาร์คผละออกมาอย่างอ้อยอิ่งจึงเผยให้เห็นใบหน้าหวานที่แดงก่ำเพราะแรงอารมณ์ก่อนช้อนตัวขึ้นอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาในท่าเจ้าสาวพลันความคิดอยากกลั่นแกล้งก็แวบเข้ามาในสมอง มาร์คกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเท้ายาวจะสาวมุ่งไปยังเตียงนุ่มและโยนแบมแบมลงโดนไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บ



             ‘ลองทรมานสักหน่อยเป็นไงแบมแบม หึ’



             มือหนาจัดการรั้งชั้นในตัวบางออกแต่แบมแบมไม่ยอมพยายามจะปัดมือออกแต่ไม่เป็นผล ก่อนที่มาร์คจะหงุดหงิดไปมากกว่านี้จึงรวบมือขึ้นไว้เหนือหัวและกระตุกชั้นในตัวบางออกมาจนเผยให้เห็นกายเล็กที่เริ่มปริ่มน้ำเพราะฤทธิ์ยา



           “หยะ…หยุดนะ..อื้มมม…ผมบอกให้หยุด! คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้องตัวผม..อึก..อื้ออ”มือหนาจัดการสาวแก่นกายเล็กเพื่อกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่าย รอยยิ้มเย็นถูกส่งไปให้คนที่ปฏิเสธเขาแต่ร่างกายตอบสนองนี่มันคืออะไร หึ!ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอ?



             “เดี๋ยวได้รู้กันว่ามีสิทธิ์หรือไม่มีสิทธิ์”จบคำมือจากที่สาวรูดแก่นกายผละออกก่อนจะเป็นริมฝีปากแทน ลิ้นหนาโลมเลียแก่นกายเล็กอย่างช่ำชองก่อนจะตวัดถี่ๆที่ส่วนปลายจนน้ำเริ่มปริ่ม ปากหนาวกขึ้นไปเลียเบาๆที่ลูกกลมๆเล็กๆทั้งสองข้างก่อนจะผละออกเสียดื้อๆจนคนถูกกระทำถึงกับชะงัก



“ไหนลองบอกสิว่าต้องการฉันมั้ย”มาร์คยิ้มมุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า 



             “ผมไม่ง้อคุณหรอก”พูดจบมือบางที่เตรียมจะชักรูดแก่นกายก็ถูกมือหนารวบเอาไว้เหนือศีรษะ แบมแบมพยายามดิ้นรนแต่ดูเหมือนจะสู้แรงอีกคนไม่ได้เลย ขาเรียวพยายามจะหนีบขาเข้าหากันแต่ก็ถูกมาร์คเอาขามาขวางไว้เสียก่อนทำให้ตอนนี้แบมแบมบิดตัวอย่างทรมานพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนมาให้



            “ขอร้องเพราะๆก่อนสิที่รัก”มาร์คกระตุกยิ้มมุมปากแล้วก้มลงไปกระซิบและขบติ่งหูนิ่มเบาๆก่อนจะแหยงลิ้นเข้าไปเพื่อให้อีกฝ่ายเสียวเล่น



           “มะ..มาร์ค อึกกก ชะ..ช่วยแบมหน่อย”แบมแบมขอร้องอีกฝ่ายด้วยแววตาสั่นระริกที่มีน้ำตาคลอเพราะความทรมานและแรงอารมณ์



                “เป็นเด็กดีอย่างนี้สิค่อยน่าเอาหน่อย”ริมฝีปากหนาครอบครองกายเล็กอีกครั้งลิ้นร้อนตวัดเร็วๆที่ส่วนปลายปริ่มน้ำพร้อมกับดูดไปด้วยมืออีกข้างก็บีบก้นนุ่มอย่างมันส์มือ



               “อ๊ะๆๆ..มะ..มาร์ค..ระ..เร็วอีก อ๊าาาา”มาร์คขยับปากเร็วๆก่อนที่แบมแบมจะปลดปล่อยออกมา ปากหนากดจูบที่ปากแดงอีกครั้งอย่างหมั่นเขี้ยวมือก็จัดการไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของแบมแบมไปพลาง มาร์คผละจูบออกก่อนจะซุกไซร้ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายเข้าปอดพร้อมกับขบเม้มจนเป็นรอยแดงตีตราแสดงความเป็นเจ้าของทั่วลำคอระหงส์ก่อนจะเลื่อนลงมาเรื่อยๆถึงไหล่เนียนและเลื่อนลงมาจนถึงยอดอกสีหวาน ลิ้นร้อนโลมเลียยอดอกจนแข็งชูชันสู้ลิ้นมืออีกข้างก็ไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตกับกางเกงของตัวเองเผยแก่นกายใหญ่ที่ปูดพองด้วยอารมณ์



               “ฉันทำให้นายแล้วถึงตานายบ้าง”แบมแบมผงะไปทันทีเพราะขนาดมันใหญ่ไม่ใช่เล่นๆถึงที่ผ่านมาเขาจะเคยมีอะไรกันมาบ้างแต่ก็ไม่เคยเห็นตรงๆแบบนี้ มาร์คกดหัวแบมแบมลงมาใกล้กายใหญ่ของตนจนปากแดงกระแทกกับกายใหญ่



               “ซี้ดดดด อมให้หน่อยเร็วๆไม่ไหวแล้ว”มาร์คพูดก่อนจะดันแก่นกายเข้าไปในโพลงปากบาง แบมแบมแทบจะสำลักเพราะมันใหญ่จนเข้าไปในปากไม่หมด ลิ้นเล็กแลบเลียส่วนหัวอย่างจำยอมมืออีกข้างก็จับแก่นกาย                     รูดส่วรที่เหลือรูดไปมา มาร์คซี้ดปากทันทีที่ลิ้นเล็กกระหวัดโดนส่วนหัวถึงแม้จะเงอะงะแต่มันสามารถปลุกอารมณ์ดิบได้ดีเลยทีเดียว มาร์คกดศีรษะแบมแบมไว้พร้อมกับกระแทกเอวเข้าปากรัวๆเมื่อใกล้จะถึงปลายทางก่อนจะปลดปล่อยออกมาจนอีกคนสำลัก



               “แค่กๆๆ”แบมแบมสำลักจนใบหน้าแดงก่ำทำให้น้ำรักเลอะอยู่บนปากและไล่จนมาถึงคาง แบมแบมคงไม่รู้ว่าท่าทางแบบนั้นมันโคจรจะปลุกอารมณ์ดิบในตัวมาร์คได้ดี



               ‘ไอ่สัสเมียกุโคตรเอ็กซ์ คืนนี้ไม่ต้องนอนแม่งล่ะเว้ย’


               มือหนาจัดการถอดเสื้อที่ปลดกระดุมไว้แล้วของแบมแบมออก ถึงคราวที่จะต้องเอาจริงสักทีแม่งทนไม่ไหวล่ะเมียกุแม่งเอ็กซ์เหี้ยๆ นิ้วเรียวกดสอดเข้าในช่องสีสดเพื่อเบิกทางทำให้แบมแบมสะดุ้งทันทีเพราะความเจ็บที่แล่นปรี่ไปทั่วร่างนิ้วสาวเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบก่อนจะเพิ่มเข้าไปทีล่ะนิ้วๆจนครบสามนิ้วพอเห็นช่องทางขยายใหญ่พอรองรับได้จึงถอดนิ้วออกมาทันทีและแทนที่ด้วยแก่นกายที่ใหญ่กว่านิ้วเมื่อกี้หลายเท่า



                “อึก..จะ..เจ็บบ..อื้ออ”แบมแบมกรีดร้องออกมาทันทีเมื่อกายใหญ่สอดใส่เข้า มาร์คแช่ค้างไว้อย่างนั้นรอให้อีกคนพร้อมก่อนค่อยขยับ



               “ขยับเถอะแบมไม่ไหวแล้ว”แบมแบมบอกอีกคนเสียงแหบพร่าตอนนี้เขาไม่มีความอายหลงเหลืออยู่แล้วเพราะเขาอยากจะปลดปล่อยจนแทบขาดใจ



              “เมียขอมาขนาดนี้ทำไมจะไม่ได้ล่ะใช่มั้ยที่รัก”มาร์คพูดพร้อมจับขาเรียวขึ้นมาเกี่ยวเอวสอบไว้ก่อนจะค่อยๆขยับช้าๆและเริ่มแรงจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆจนเสียงกระทบเนื้อดังไปทั่วและกระทบเข้าโสตประสาทของทั้งสองเป็นระยะๆ มือข้างซ้ายของมาร์คยันเตียงเอาไว้อีกข้างหนึ่งก็ชักรูดกายเล็กให้ปลดปล่อยพร้อมกัน



               “อ๊ะๆๆๆ มะ..มาร์ค อึกก อ๊าาาา”เสียงครางหวานหูเปล่งออกเมื่อแก่นกระแทกโดนจุดกระสันซ้ำๆ มาร์คเริ่มซอยถี่และเร็วขึ้นเมื่อใกล้ถึงจุดหมาย น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปในช่องทางรักจนแบมแบมสะดุ้งเพราะน้ำที่ถูกเข้ามามันทั้งแรงและร้อนจนจุกท้องน้อย


               มาร์คพลิกตัวให้แบมแบมอยู่ข้างบนก่อนจะเลื่อนตัวไปพิงหัวเตียงโดยที่มืออีกข้างก็ประคองสะโพกสวยไว้


“ออนท็อปหน่อยสิเมีย”มาร์คพูดพร้อมยิ้มกรุ่มกริ่ม



             “ผมทำไม่เป็น”แบมแบมพูดก่อนจะทำท่าลงไปจากตัวแต่มือหนาไวกว่าคว้าเอวคอดเอาไว้และกดลงบนแก่นกาย



              “ก็ฝึกไว้ไงเพราะยังต้องทำกันอีกนาน”มาร์คพูดพร้อมยกสะโพกให้ยกสูงจนเกือบหลุดแล้วกดลงมาใหม่



            “ก็แค่ขยับแบบเมื่อกี้ลองทำดู”มาร์คพูดเสียงเข้มจนแบมแบมต้องยอมเพราะความอยากปลดปล่อย เมื่อกี้เขาเพิ่งปลดปล่อยไปนิดเดียวเองยาบ้าอะไรก็ไม่รู้ทำไมฤทธิ์มันนานจังเลย มือบางจับบ่าไว้ก่อนจะขยับตัวจนสุดแก่นกายและกดลงมาใหม่ มืออยู่ไม่สุขจับขาเรียวแยกออกกว้างเพื่อมองสัดส่วนได้ถนัด


                 “งื้ออออ อย่ามอง”แบมแบมบ่นหงุงหงิงๆเมื่อมองขึ้นไปก็พบสายตาที่มองเขาตอนขยับกายอย่างหื่นกระหายจนทำให้เขาอายไปถึงไหนต่อไหนมองแบบนี้ใครจะไปกล้าทำกันเล่า!


               “ก็แค่มองเมียไม่ได้รึไง รีบๆขยับเร็วๆอยากแตกแล้ว”มือหนาจัดการยกก้นนุ่มขึ้นสูงก่อนกดลงมาพร้อมกับพูดเร่งอีกครั้งจนแบมแบมยอมขยับเอง



              “อ๊ะๆๆๆ..อื้ออๆ.มัน..ละ..ลึกเกินไป..อึกกก”แบมแบมร้องท้วงทันเมื่อเขาตัวลงมามาร์คก็เด้งสะโพกสวนทำให้กายใหญ่กดลึกเข้าไปมากกว่าเดิม



              “ลึกๆเนี่ยหล่ะเสียวดี อ๊าาาา”มาร์คครางออกมาอย่างพอใจช่องทางสีสดตอดเขาถี่ยิบยิ่งลึกเท่าไหร่ก็ยิ่งตอดแรงเท่านั้น คิดไม่ผิดจริงๆที่ให้แบมแบมออนท็อป


“อ๊ะๆๆอื้มมม..อ๊าาาา”


             “ซี้ดดด..อาาาาห์”มาร์คครางเสียงต่ำมเมื่อกายใหญ่ถูกปลดปล่อยพร้อมกับแบมแบมที่กายเล็กถูกปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องแกร่ง


            “อีกรอบนะ”มาร์คพูดพร้อมพลิกตัวแบมแบมให้ด้านล่างพร้อมกับขยับทันทีและดูเหมือนว่ามันจะยังไม่จบง่ายๆเมื่อคำว่า ‘อีกรอบนะ’ ถูกหยิบมาใช้หลังจากปลดปล่อยกันเสร็จ


“อื้ออๆๆ..อ๊ะๆๆ..มะ..มาร์คเบาหน่อย”


“ซี้ดดด…แบมแบม”


………………………………..100%.............................................

Talk>>>ไรท์ว่าเอ็นซีมันทะแม่งๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะรีดเป็นเหมือนกันมั้ย กลับไปเม้นให้กะลังใจกันหน่อยนะที่รัก จุ้บบบ~~~

วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558

NC โรคจิต Chapter 3



                                          ฟิคโรคจิต
                                         Chapter 3


            "อืมมมม"เสียงครางที่บ่งบอกได้ถึงความพอใจก่อนจะผลักร่างเล็กนอนลงไปกันที่นอนก่อนจะเริ่มบรรเลงบทเพลงรักที่ดูท่าว่าน่าจะรุนแรงกว่าทุกครั้ง


            ปากหนาบดขยี้ริมฝีปากไปแรงๆทีหนึ่งก่อนจะขบเม้มเบาๆลิ้นหนากดสอดเข้าไปในโพรงปากบางเพื่อเก็บเกี่ยวความหอมหวานแต่ลิ้นเล็กก็พยายามเอาลิ้นตัวเองดันให้ลิ้นหนาออกไปแต่ดูเหมือนจะเป็นการจูบตอบเสียมากกว่าและเหมือนเป็นการกระตุ้นให้อารมณ์ร่างสูงพลุ่งพล่านกว่าเดิมเป็นเท่าตัว จูบที่แสนยาวนานร่วมหลายนาทีทำให้ร่างบางแทบหมดลม มือบางจึงจัดการยกขึ้นไปทุบอกแกร่งแรงๆทีหนึ่งเพื่อบอกให้ร่างสูงตรงหน้าผละออก


            "แฮ่กๆๆ...อื้อออ"เมื่อร่างสูงเห็นร่างบางสูดหายใจเข้าไปสองสามทีจึงจัดการบดจูบลงไปอีกรอบทำให้ร่างบางครางอื้ออึงในลำคอ มือหนาค่อยๆล้วงเข้าไปในสาบเสื้อสัมผัสผิวเนื้อเนียนทั่วแผ่นหลังบางก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อยืดตัวบางออกเผยให้เห็นยอดอกสีสวยน่าลิ้มลอง ร่างสูงไม่เพียงแค่คิดเท่านั้นก็ก้มหน้าลงมาครอบครองยอดอกสีหวานลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดยอดอกจนแข็งชูชันสู้ลิ้น มืออีกข้างก็สะกิดยอดอกอีกข้างเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นขย้ำแทนจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ ความเจ็บตรงช่วงอกที่ร่างตรงหน้าบีบขย้ำมาทำให้ร่างบางเริ่มได้สติก่อนจะผลักอกแกร่งออกไปจากตัวแต่มือหนาเร็วกว่าจัดการจับข้อมือบางไว้แล้วตรึงไว้กับเตียง


            "ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ..ฮึกกก..คนใจร้าย..ฮืออ"ร่างบางครวญครางออกมาเมื่อร่างสูงตรงจัดการเอากุญแจมือมาล็อคไว้ที่ข้อมือบางกับหัวเตียงทำให้แบมแบมขยับไปไหนไม่ได้ ก่อนร่างสูงจะลุกจากการคร่อมร่างบางแล้วเดินตรงไปหยิบเอาอะไรบางอย่างในลิ้นชักโต๊ะ


            กริ๊ง


            เสียงโลหะขนาดไม่ใหญ่มากนักกระทบกับพื้นกระเบื้องเสียงดัง ร่างสูงเดินมาพร้อมถือโซ่เอาไว้บนมือและก้าวเข้ามาหาร่างบางที่อยู่บนเตียงเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อน ร่างบางตกใจกลัวจนกระเถิบตัวหนีจนชิดกับหัวเตียง แบมแบมไม่เคยคิดเลยว่าคนตรงหน้าจะมีโซ่เพราะปกติเห็นแต่ใช้กุญแจมือเท่านั้น เมื่อร่างสูงเดินมาถึงเตียงก็จัดการดึงข้อเท้าร่างบางไว้แล้วจัดการเอาโซ่ที่ถือติดตัวมาล็อคขาไว้กับปลายเตียงก่อนจะเดินขึ้นมาขึ้นคร่อมร่างบางอีกครั้ง


            "ฮึก..ปล่อยผมนะ..ฮืออ"น้ำตาสีใสค่อยรินไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยก่อนจะไหลอาบแก้มเนียนเป็นสาย ร่างสูงเห็นดังนั้นจึงก้มลงไปจูบซับน้ำตาร่างบางเบาๆเพื่อเป็นการปลอบประโลม ตามจริงเค้าก็ไม่ได้อยากจะทำแบบนี้หรอกถ้าเกิดร่างบางตรงหน้าไม่เกิดพยศเค้าขึ้นมา


            "พี่ขอโทษนะครับ พี่จะทำเบาๆนะ"ร่างสูงพูดจาปลอบประโลมเพื่อให้ร่างบางหยุดร้องไห้ก่อนจะก้มลงไปครอบครองริมฝีปากบางอีกครั้งแต่ครั้งนี้ร่างบางพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการของร่างสูงตรงหน้าทำให้ร่างสูงหงุดหงิดที่ปล้ำจูบร่างบางตรงหน้าไม่ได้


            "ผมไม่ต้องการคุณ ออกไปจากชีวิตผมซะ"หลังจากจบประโยคขับไล่ของแบมแบม ร่างสูงก็สติขาดผึงก้มลงไปบดจูบร่างบางอย่างรวดเร็วลิ้นร้อนจัดการกดสอดเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากบางก่อนจะละจากปากบางลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวขบเม้มเบาๆเพื่อสร้างร่องรอยสีกุหลาบ มือหนาจัดการเลื่อนลงไปปลดตะขอกางเกงและถอดชั้นในตัวจิ๋วของร่างบางออกก่อนจะปลดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว


            "หึ ถ้านายไม่ต้องการฉัน ฉันจะทำให้นายต้องการฉันเอง"พูดจบริมฝีปากหนาก็ก้มลงไปครอบครองแก่นกายเล็กทันที ลิ้นร้อนสะกิดเบาๆที่ส่วนปลายเพิ่มความความเสียวกระสันให้ร่างบางเป็นอย่างดี แต่มาร์คยังไม่พอแค่นั้นจัดการดูดแรงๆที่ส่วนปลายไปทีหนึ่งเมื่อร่างบางกำลังจะปลดปล่อย ร่างสูงก็จัดการผละออกมาทำให้ตอนนี้แบมแบมอารมณ์ค้างทันที


            "เป็นไงค้างพอมั้ย ถ้าอยากให้ทำต่อก็บอกมาว่าต้องการฉันมั้ย"ร่างสูงพูดพร้อมรอยยิ้มเหี้ยม ร่างบางไม่ตอบอะไรแต่หนีบขาตัวเองไว้เพื่อช่วยตัวเองด้วยความทรมานเพราะมือและขาก็ถูกกุญแจมือและโซ่ลามไว้อยู่ ร่างสูงที่เห็นร่างบางกำลังช่วยตัวเองอยู่ก็จัดการจับขาให้แยกออกจากกันเพื่อที่จะทรมานร่างเล็ก


            "ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้ายต้องการฉันมั้ย"ร่างสูงพูดพร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมที่สั่นไหวอย่างรุนแรงด้วยแรงอารมณ์ที่ร่างสูงเป็นคนปลุกให้ตื่นขึ้น


            "ผะ..ผม..ฮึกก..ยอมแล้ว..ฮือออ"ร่างบางพูดออกมาก่อนจะปล่อยน้ำตาที่เหือดแห้งไปกลับมาไหลอีกครั้ง ร่างสูงเมื่อเห็นว่าร่างบางยอมตนแล้วจึงจัดการก้มลงไปครอบครองแก่นกายเล็กต่อก่อนจะดูดแรงๆที่ส่วนปลายและเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆจนร่างบางปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเต็มปากแต่ร่างสูงก็กลืนลงไปอย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างบางอีกครั้ง


            "ถึงตาฉันบ้างล่ะ"พูดจบร่างบางก็แทบกรีดร้องทันทีที่แก่นกายร้อนเข้ามาในตัวทั้งๆที่ยังไม่ได้เบิกทางทำให้รู้สึกถึงความเจ็บปวดของช่องทางสีสดของตนเอง แต่ถึงจะกรีดร้องเพราะความเจ็บแค่ไหนแต่ก็ไม่ได้ครึ่งของหัวใจที่บอบช้ำกับสิ่งที่ร่างตรงหน้าทำกับเค้าในตอนนี้ น้ำตาค่อยๆไหลรินจากดวงตาคู่สวยอย่างกับเขื่อนแตกอีกครั้ง


            แก่นกายร้อนที่เข้ามาภายในช่องทางสีสวยก็ถูกตอดรัดอย่างหนักจนทำให้กระแทกแรงๆไปหลายทีจนช่องทางฉีกขาดทำให้เลือดสีแดงฉานไหลรินออกมาจากช่องทางสีสด สร้างความเจ็บปวดให้ร่างบางเป็นอย่างมากแต่ร่างสูงก็ไม่สนใจยังคงสอดใส่แก่นกายของตนต่อไป ทำให้ร่างบางได้แต่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด


            "เอามันออกไป..ฮึก..ผมเจ็บ..ฮึกก..อย่าขยับแบบนั้น..ฮืออ"ร่างบางพยายามร้องบอกร่างสูงให้หยุดการกระทำที่แสนเจ็บปวดนี้ แต่ร่างสูงก็ยังคงโหมแรงไปเรื่อยๆและบดจูบปากบางที่ตอนนี้มันบ่วมเจ่อจนน่ากัดแรงๆไปทีหนึ่ง ลิ้นหนากดสอดเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากบางอย่างหิวกระหายก่อนจะผละออกมาพร้อมๆกับส่วนล่างที่เริ่มจะปลดปล่อย ร่างสูงจึงจัดการยกขาเรียวพาดบ่าและเร่งจังหวะเร็วๆเมื่อใกล้จะปลดปล่อยร่างสูงจึงกระแทกสองสามทีก่อนจะกระแทกเข้าไปให้ลึกที่สุดและปลดปล่อยออกมา น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปในตัวของแบมแบมอย่างจังเพราะร่างสูงตรงหน้าสอดเข้าไปลึกๆและปลดปล่อยทำให้รู้สึกอุ่นวาบที่ท้องน้อย


            "ซี้ดดดด..อาห์..เมียฉันเด็ดจริงๆเลยนะเนี่ย"ร่างสูงกล่าวชมปนหยอกล้อคนตรงหน้าเมื่อปลดปล่อยเข้าไปในตัวของร่างบาง แต่แบมแบมรู้สึกขยะแขยงกับคำพูดของร่างสูงเป็นอย่างมากจึงพูดจาจิกกัดร่างสูงตรงหน้า


            "ใครเมียคุณพูดให้ดีๆนะ เรา เลิก กัน แล้ว!!!"เป็นเหมือนดั่งคำประกาศิตที่ทำให้สติของร่างสูงขาดผึงอีกครั้งจัดการขึ้นคร่อมอีกคนทันที


            "สงสัยเมียฉันคงลืม สงสัยต้องทวนความจำกันหน่อยแล้ว"


            "มะ..ไม่นะ..อื้อออ"ไม่ปล่อยให้ร่างบางพูดมากร่างสูงก็จัดการบดขยี้ริมฝีปากเพื่อปิดปากทันที พร้อมกับบทรักยกต่อไปที่ไม่มีท่าทีว่าจะสิ้นสุดและยังคงความรุนแรงต่อไปจนร่างบางเกิดอาการไข้ขึ้นหลังจากเสร็จไปสามรอบแรกแต่มาร์คก็คงไม่หยุดสอดใส่แก่นของตนจนถึงวันใหม่ของอีกวัน

.................................................................................................

จบไปแล้วนะค้ะกะแชปสามไรท์ขอปาดเหงื่อรัวๆ มาถึงตอนสองแล้วยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลยงั้นขอแนะนำตัวนะค้ะ ไรท์ชื่อ ฟ้า ค่าา รับหน้าที่เป็นคนแต่งเอ็นซีน้าาา มีข้อผิดพลาดอะไรก้อขอบอกกล่าวกันด้วยนะ จะได้ไปปรับปรุง ฝากกันคอมเม้นด้วยนะคะ เจอกันเอ็นซีตอนหน้าค่าาา บรั้ยยยยย

วันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2558

NC โรคจิต Chapter 1

                     
                     NC โรคจิต Chapter1
                                       .
                                       .
                                       .
                                       .
                                       .
                                  
             ผมพูดพร้อมวางร่างบางของเเบมแบมอย่างเบาๆ ลงบนเตียงกว้างก่อนจะขึ้นคร่อมแบมแบมแล้วเริ่มบันเลงบทเพลงรัก


             มาร์คบดขยี้ริมฝีปากไปอย่างรุนแรงและเร่าร้อนแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนลิ้นหนากดสอดเข้าไปในโพรงปากบางเพื่อควานหาน้ำหวานรสนุ่มลิ้น จูบดำเนินไปเรื่อยๆจนร่างบางร้องประท้วงเมื่อรู้สึกเหมือนจะหมดลมหายใจ


            "แฮ่กๆๆ..อื้ออ"หลังจากผละออกจากกันเพื่อให้ร่างบางได้หายใจมาร์คก็จัดการก้มลงไปปิดปากอีกครั้งเพราะความหวานยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้นก่อนจะเลื่อนลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่นและใช้เขี้ยวกัดแรงๆไปทีหนึ่งจนเลือดซึมและแลบลิ้นเลียเหมือนกับว่าเลือดตรงหน้าคือน้ำหวานที่เอร็ดอร่อยก็ไม่ปาน


            ร่างสูงหยิบกุญแจมือที่อยู่บนหัวเตียงมาล็อคไว้ที่ข้อมือบางอย่างที่ทำประจำทุกครั้งที่ร่วมรักกัน ร่างสูงล็อคข้อมือร่างบางไว้กับหัวเตียงก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อยืดเนื้อดีออกจากร่างบางเผยให้เห็นยอดอกสีสวยน่าลิ้มลองจนร่างสูงอดใจไม่ไหวก้มลงใช้ริมฝีปากครอบครองยอดอกสีสวยดูดเม้มแรงๆไปหลายๆทีมืออีกข้างก็ยกขึ้นมาสะกิดยอดอกอีกข้างเพิ่มความเสียวซ่านให้กับร่างบางเป็นอย่างดี


           "อื้ออ..มาร์ค..อ้ะ..อาห์"ร่างบางครางไม่เป็นภาษาเมื่อร่างสูงปรนเปรอให้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง มือหนาจัดการปลดตะขอกางเกงและชั้นในตัวเล็กออกเผยแก่นกายเล็กที่กำลังตื่นตัวเต็มที่และร่องรอยเหมือนมีดบาดเป็นตัว M ที่ขาด้านซ้าย มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกงก่อนจะหยิบเอามีดพกขนาดสั้นออกมา


           "มาร์คจะทำอีกแล้วเหรอ"


           "ทนเจ็บหน่อยนะครับคนดี มาร์คจะทำให้เบามือที่สุดเลยนะ"พูดจบร่างหนาก็เอามีดพกกรีดลงไปที่ขาด้านขวาเป็นรูปตัว M ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนชื่อของมาร์คในภาษาอังกฤษ


           "โอ้ย..มาร์คเบาๆหน่อยแบมเจ็บ"ร่างบางกรีดร้องและดิ้นแรงๆทีหนึ่งทำให้กุญแจที่ล็อคข้อมืออยู่ขูดเนื้อจนเป็นรอยถลอกจนเลือดซึมเพราะรู้สึกว่าคมมีดบาดลงไปลึกทำน้ำสีใสไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย


           "ขอโทษนะครับเจ็บมากมั้ยครับ เสร็จแล้วนะคนดี"ร่างสูงว่าพลางจูบซับน้ำตาเบาๆอย่างปลอบประโลม เลือดที่กำลังไหลอาบต้นขาจากบาดแผลค่อยๆไหลหยดลงบนผ้าปูที่นอนทำให้มาร์คก้มลงไปเลียเลือดบริเวณรอบๆแผลจนหมดเกลี้ยงและกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเจลหล่อลื่นที่ลิ้นชักหัวเตียงร่างสูงเอาเจลป้ายไปที่ช่องทางสีสดก่อนสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางที่คับแน่น


           "อื้อ..จะ..เจ็บอ่ะมาร์ค..บะ..เบาๆหน่อย"ร่างบางร้องเตือนเบาๆเพราะรู้สึกเจ็บเล็กน้อยที่ช่องทางของตัวเอง ร่างสูงก้มลงไปบดจูบร่างบางอีกครั้งเพื่อให้ลืมความเจ็บปวดข้างล่างก่อนจะเพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองจากสองเป็นสาม ร่างสูงรู้สึกทนไม่ไหวจึงจัดการปลดกระดุมเสื้อและถอดกางเกงที่เกะกะในตอนนี้ออกไป มือหนาจัดการยกขาเรียวพาดบ่าแกร่งก่อนจะกดสอดแก่นกายเข้าไปรอบเดียวจนมิด


           "อื้ออ..มาร์ค แบมเจ็บนะเบาๆหน่อย"ร่างบางร้องท้วงขึ้นมาทันทีเพราะร่างสูงสอดแก่นกายเข้ามาครั้งเดียวจนหมด ร่างสูงเริ่มขยับช้าๆก่อนจะเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ


           "อ้ะๆๆ..อื้ออ..มะ..มาร์คแรงอีก"ร่างบางร้องบอกทันทีเมื่อรู้สึกว่าแค่นี้มันยังไม่พอทำให้ร่างสูงเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนช่องทางฉีกขาดและเลือดไหลออกมาแต่ทั้งสองก็ไม่สนใจ มาร์คเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกเมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง ร่างหนากระแทกเข้าอีกสองสามครั้งน้ำสีขาวขุ่นก็ฉีดพุ่งเข้าไปในช่องทางสีสวยความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ขยายทั่วท้องน้อยก่อนที่ร่างบางจะกระตุกสองสามทีและปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องแกร่ง


           "ต่ออีกสักรอบมั้ยครับ"ร่างสูงก้มลงไปกระซิบที่หูนิ่มก่อนจะขบเบาๆ


           "อื้ออ..แล้วแต่มาร์คสิ"เพียงคำตอบเท่านี้ร่างสูงก็จัดการพลิกตัวร่างบางให้นอนคว่ำหน้าและบรรเลงเพลงรักอีกรอบที่ดูถ้าว่าจะอีกยาวนาน


..............................................................................


           จบไปแล้วน้ะค้ะกับเอ็นซีตอนแรก ฟิคเรื่องนี้มีคนแต่งอยู่สองคนน้ะค้ะ อีกคนหนึ่งแต่งเนื้อเรื่องส่วนไรท์แต่งเอ็นซีน้ะ ฝากกันติชมด้วยน้ะค้ะ ไรท์จะโผล่แต่เอ็นซีน้าาา บรั้ยย เจอกันเอ็นซีตอนหน้า